ՀԱՄԱԶԱՍՊԻ ԵՐԳԸ հեղինակ` Գրիգոր Սյունի (Միրզայանց) Ծագեց արև ազատության, Փախեք ամպեր երկնքից. Համազասպը իր խմբովը, Կու գա Բասէն գավառից: Գալիս էին բազում զորքով, Ադիգյոզալ Բէկովը, Հանկարծ ինկավ Ասկերանը, Հերոսների ուռկանը: Թուրք խուժանը սարսափահար, Փախչում...
ՀԱՅՐԻԿԻ ՔԱՐՈԶՆԵՐԸ Հայրիկը ծերացել էր ազգին համար ցավելով, Ազատություն կգոչեր սեր, միություն ցանելով: Հայրիկին քարոզները հանեցին մեզ լեռները, Շան թուրքի դեմ կռվելու հայրենիքն ազատելու: Թիվով հինգ ընկեր էինք, երբ քարայրի մեջն էինք, Դարձյալ չէինք...
ՀԱՅԱՍՏԱՆՆ ՈՒԶՈՒՄ ԵՆ ԱՌՆԵԼ Հայաստանն ուզում են մեր ձեռքից առնել ԵՎ ուզում են նորից հայոց արյուն թափել, Երբ հայ ժողովրդին չկա դարձի ճամփա, Չի խոնարհվի երբեք նա թշնամու առաջ: Հանուն մեր արյան ու հանուն...
ԳՈՒԶԻՄ ԵՐԹԱՄ Գուզիմ երթանք սարն ի Սասուն, Ճամփա չկա դուռն է փակ, Ախ ինչ ըսիմ ըդ օսմանցուն Մեր հող թողեց լծի տակ: Արծիվների ապաստարան, Սասնո անառիկ սարեր, Դուք մըր կյանքի սուրբ բնօրրան, Մշո լայնարձակ...
ԳԵՎՈՐԳ ՉԱՈՒՇԻ ԵՐԳ Թուրքը լսեց անունդ Չաուշ, Դեմքդ սիրուն լեզուդ անուշ, Կյանքիդ մեջ հանգիստ չունեցար, Թշնամյանց դարձուցիր ապուշ: Սասունն է քո ապաստան, Վրեժն է քո դատաստան: Հայոց համար սպարապետ, Անդրանիկին ընկեր վարպետ, Սասունը կանգուն...
ԳԵՎՈՐԳ ՉԱՈՒՇԻ ՀԻՇԱՏԱԿԻՆ Հազար իննհարյուր յոթ թվականին, Չքնաղ մայիսի քսան և յոթին, Տոն է բազմաշխատ` մահվան Գևորգին, Սասնո հարազատ մեծանուն Քաջին: Որ գրկած հողը հայրենի երկրին` Մոտ քսան տարի ծառայեց ազգին, Կռվեցավ անվերջ հետը դուշմանին, Հաղթեց...
ԳԵՎՈՐԳ ՉԱՈՒՇ Մայիս ամսու մեջ վարդն էր նոր բացվել, Հանկարծ Սուլուխը չորս կողմից մթնեց, Ամպեր գոռացին շանթեր արձակվեց, Դրախտի ճամբան արյամբ ողողվեց: Հայոց քաջերի զատիկն էր ավաղ, Դարձյալ մի հերոս ընկավ նահատակ, Այն քաջ...
ԳԱՐԵԳԻՆ ԿԱՐՆԵՑԻ Հայաստանի փառքն ու պարծանք Գարեգինն էր` Կարնեցին Թևերը` հաստ, թիկունքը` լայն, Ինքը` կորյուն առյուծի: Խումբով ելավ Կարա-Բողազ, Թշնամու դեմ կռվելու` Մի քաջ հերոս վիրավորվավ, Գարեգինը` Կարնեցին, Կուրծքեն չորս գնդակ ստացավ, Վերք ունեցավ...
ԳԱՐԵԳԻՆ ՆԺԴԵՀԻ ԵՐԳ Խոսք և երաժ.` աշուղ Գևորգ (Ժոռա) Արազի ափին, ծնած ընկեր, Էն Արազին մենք մատաղ, Մութ բանտերում տանջված ընկեր, Սուրբ տանջանքիդ մենք մատաղ: Ուռռա˜, ուռռա˜, ուռռա˜, Քաջ Ֆիդայու սուրը շողշողա, Ուռռա˜, ուռռա˜,...
ՖԻԴԱՅՈՒ ԵՐԳԸ Չունեմ գանձ ու օթեւան, Չունեմ խաղաղ գերեզման, Պիտի մեռնիմ կռուի մէջ, Որ շատ ապրի Հայաստան։ Գիշերները արթուն եմ, Տեղս յաճախ փոխում եմ, Քաղցր քնից զրկուած, Բնաւերան թռչուն եմ։ Իսկ երբ բացւում է...