ԿՈՉ ԵՐԻՏԱՍԱՐԴՆԵՐԻՆ
ԿՈՉ ԵՐԻՏԱՍԱՐԴՆԵՐԻՆ Հայ երիտասարդ շուտ շտապեցեք, Րոպեն շատ թանկ է` առաջ քայլեցեք, Օտարք հայերիս կասեն վախկոտ են, Քաջութեան դրոշ շուտուց պարզեցեք: Միթե մենք քաջ Վարդանի ցեղից չենք, Մեկս հազարի դեմ միշտ կկռվենք, Մի ժամանակ...
ԿՈՉ ԵՐԻՏԱՍԱՐԴՆԵՐԻՆ Հայ երիտասարդ շուտ շտապեցեք, Րոպեն շատ թանկ է` առաջ քայլեցեք, Օտարք հայերիս կասեն վախկոտ են, Քաջութեան դրոշ շուտուց պարզեցեք: Միթե մենք քաջ Վարդանի ցեղից չենք, Մեկս հազարի դեմ միշտ կկռվենք, Մի ժամանակ...
ԿԻԼԻԿԻԱ Երբոր բացվին դռներն հուսո, Եվ մեր երկրեն փախ տա ձմեռ, Չքնաղ երկիրն մեր Արմենիո, Երբ փայլե յուր քաղցրիկ օրեր. Երբոր ծիծառն ի բույն դառնա, Երբոր ծառերն հագնին տերև` Ցանկամ տեսնել զիմ Կիլիկիա, Աշխարհ,...
ԿԻԿՈՆ Խոսք՝ Չարխի — Ֆալաք (Վան) Զույգ եզ ունիմ ծախու կուտամ, Ի˜նչ էլ որ տան, պիտ ծախեմ, Զիմ Կիկոյին թիվենք մ’առնեմ Տանեմ գրեմ ֆիդայի: Ամիս մին օր մնացել է, Դառնա քսանմեկ տարի, Զիմ Կիկոյի...
ԽԱՆԱՍՈՐԻ ԱՐՇԱՎԱՆՔԸ Խոսք` Գալուստ Ալոյանի Մշակումը` Գևորգ Կառվարենցի Կարկուտ տեղաց Խանասորա դաշտումը, Ֆիդայիններ դաշնակցական վրիժառու գոռում են: Սոսկաց քյուրդը, լեղապատառ մազրիկցին, Չեր երազում ջնջվել իսպառ քաջ ֆեդայու գնդակից: -Յաման Աստված, ֆիդան եկավ, ու՞ր փախչինք,-...
ԿԱՄԱՎՈՐՆԵՐԻ ԵՐԳԸ Կամաւոր հայ զինուոր ենք, Պատերազմի կը վազենք, Վրէժի մէջ մկրտուած, Թուրքի արեան ծարաւ ենք։ Կեցցէ՛ քաջ Անդրանիկ եւ ընկերներ, Կեցցէ՛ միշտ հայ կամաւոր, Միշտ կեցցեն, միշտ կեցցե՜ն հերոսներ։ Թող թուրքերը իմանան՝ Բանակները...
ԿԱՄԱՎՈՐԻ ԵՐԳԸ Իմ անուշիկ մայրիկս, Կանչէ թող գայ քոյրիկս, Տամ իմ վերջին համբոյրս, Կանչում է հայրենիքս։ Գնում եմ կռուելու, Օգնելու, յաղթելու յոյսով, Դէմ դնել քաջի պէս թշնամւոյն, Փրկել հայրենիք։ Պարզուել է սուրբ դրօշակ, Գնանք...
ԻՆՔՆԱՎԱՐ ՍՅՈՒՆԻՔԻ ՔԱՅԼԵՐԳ Մեր սարերն անառիկ եւ հպարտ, Մեր որդիք կորովի եւ անպարտ. Խոր ձորեր Սիւնիքի ահաւոր, Շիրիմ են թշնամու դարաւոր։ Թշնամին հազարով միշտ մեր դէմ, Կուրծք կրծքի մենք կանգնած նրա դէմ, Չենք դողում,...
ՔԵԼԵ ԼԱՈ Իմցի լաո քնից, հելիր բալիկ ջան, Հելի լաո երթանք, էրթանք մըր Էրգիր, Իմալ մոռնանք մըր պապական Մուշն ու Վան, Դը հելի լաո երթանք մըր Էրգիր: Իմալ մոռնանք Խնուս, Ալաշկերդն էլ հետ, Փնջալու...
Ի ԶԵՆ ՀԱՅԵՐ Ի զե՛ն հայեր, ի սուր եւ ի հրացան, Տաճկահայաստանից կոչում է մի ձայն, Լեռնից լեռ թնդում է ահեղ հրաման, Թռէ՜ք հայեր, թռէ՜ք դէպի Հայաստան։ Դէպի, դէպի, դէպի Հայաստան, Թռէ՜ք հայեր, թռէ՜ք...
ՀՐԱՅՐ ԴԺՈՂՔԻ ՀԻՇԱՏԱԿԻՆ Սասուն գավառ, Սիմու լնջին, Չկար նման Արմենակին, Արմենակը իր խմբովը, Հաշիվ կուտար թուրքաց զորքին: Գևորգ Չաուշ հաստ ու կարճ էր, Մոսինը ձեռքին հա կը խարջ էր, Իր խմբովը մեջ միշտ առաջ...